چگونگی تحسین و تشویق کودکان

 

 

 

 

 

تحسین وتشویق در صورتی که به درستی به کار رود عامل مؤثری در اجتماعی کردن کودکان می تواند باشد.پس باید سعی شود این تعریف صادقانه و به موقع،به اندازه در جهت رشد و شکوفایی استعدادهای ذاتی کودکان به کار رود.کودک باید از انجام فعالیت های هنری احساس رضایت کند و کاری را صرفأ برای جلب توجه مربی انجام ندهد.گاه از کودکان بخواهید که در مورد کارهای خود قضاوت کنند. برای مثال از کودکی که نقاشی اش را به شما نشان می دهد سؤال کنید:"تو در مورد این نقاشی چه احساسی داری؟" آیا این یکی از بهترین نقاشی هایت است؟ این فرصت را برای کودکان ایجاد کنید که لزومأ همه ی کارهایشان در یک سطح و یک مرتبه قرار ندارد و گاه خود آنها نیز ممکن است یکی از نقاشی های خود را به دیگری ترجیح بدهند.

اگر می خواهید برای تشویق کودکان نقاشی آنها را روی دیوار در معرض دید همه قرار دهید ،سعی نکنید بهترین را انتخاب نمایید. بلکه می توانید برای مدت چند ساعت یا چند روز نقاشی همه ی کودکان را به نمایش بگذارید. انتخاب یک یا دو نقاشی به عنوان بهترین اثر و نشان دادن آن به دیگران باعث می شود که سایرین سعی کنند از نقاشی های افراد منتخب تقلید کنند. با اعتقاد به اینکه هنر وسیله ای است جهت بیان آزادانه احساسات و افکار و با توجه به این نکته که هر فردی می تواند روش خاصی مطابق با استعداد، قابلیت ها و تجربیات خود داشته باشد ، این عمل کودکان را محدود کرده و باعث مسدود شدن جریان سیال فعالیت ذاتی هنری کودکان می گردد.

در هر حال کودکان را تشویق کنید تا از انجام فعالیت لذت ببرند.

واکنش ما، وقتی که کودک کارهای هنری خود را به ما نشان می دهد:

گاه نقاشی های کودکان بسیارواضح وپر معناست که در این صورت به راحتی می توانیم آن را تحسین کرده واکنش مثبتی نسبت به آن داشته باشیم.اکثر اوقات انجام فعالیت برای کودک اهمیت داشته و نتیجه ی کار جز رنگهای در هم و بر هم و خطوطی کج و معوج چیز دیگری را نشان نمی دهد.در این صورت نیز می توانیم به طریق زیر اظهار نظر کنیم:

"تو خیلی با دقت و کوشش کار کرده ای "

"این شکلها را خیلی زیبا در کنار هم قرار داده ای"

"فکر می کنم از این فعالیت لذت برده ای"